• Anastasia Uitvaartbegeleiding

    Persoonlijk en respectvol afscheid
  • Anastasia Uitvaartbegeleiding

    Persoonlijk en respectvol afscheid
  • Anastasia Uitvaartbegeleiding

    Persoonlijk en respectvol afscheid
  • Anastasia Uitvaartbegeleiding

    Persoonlijk en respectvol afscheid
  • Anastasia Uitvaartbegeleiding

    Persoonlijk en respectvol afscheid
  • Anastasia Uitvaartbegeleiding

    Persoonlijk en respectvol afscheid
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6

Veel mensen vragen aan mij hoe ik uitvaartverzorgster ben geworden. Ik geef dan vaak aan dat je niet zomaar bedenkt om dit beroep te gaan doen. Het is een aantal keer op mijn pad gekomen.

Toen mijn schoonzusje plotseling in 2004 op 28-jarige leeftijd kwam te overlijden stond de wereld om ons heen stil. Vooral de impact van het plotselinge overlijden maar ook wat daarna kwam. Haar gezinnetje liet ze achter, een man een kindje van 3 jaar. Maar ook mijn eigen gezin, mijn man raakte zijn zusje kwijt en mijn jonge kinderen kwamen met allerlei vragen. Bij het regelen van de uitvaart kwam ik erachter wat daarbij kwam kijken. En vooral de vragen, wie wil meehelpen met de laatste verzorging, wie wil er spreken tijden de dienst? Niemand had hier behoefte aan of kon dit niet opbrengen, maar mijn gevoel gaf aan dat er vanuit de familie toch iemand iets moest doen. En dat heb ik gedaan.

De laatste verzorging van mijn schoonzusje heb ik samen met de uitvaartverzorger gedaan en het was fijn. Tijdens de dienst heb ik gesproken, een gedicht, een dankwoord. Hiervoor kreeg ik veel mooie complimenten van de belangstellenden maar ook uit de uitvaartbranche. Ze hebben me gevraagd of ik dit werk wilde doen. Nou, nee, daar had ik nog nooit bij stil gestaan. Toen mijn oma later komt te overlijden heb ik hetzelfde gedaan, de laatste verzorging en gesproken tijdens de dienst en weer kreeg ik complimenten.

Mooi en persoonlijk

Mijn gedachten liepen daarna over. Hoe mooi en persoonlijk is het om als familielid een laatste verzorging te doen, het afscheid nemen van het lichaam. En hoe persoonlijk is het om een mooie toespraak te houden tijdens de dienst. Ik kon het, maar niet iedereen durft of kan het doen. Misschien moet dit mijn passie zijn. Anderen tot steun zijn in een moeilijke periode.

Na veel nagedacht te hebben en informatie opgevraagd te hebben ben ik bij een uitvaartondernemer gaan werken. Hier heb ik alles geleerd wat bij het regelen van een uitvaart komt kijken. Mijn passie heb ik gevonden; nabestaanden bijstaan tijdens een moeilijke en verdrietige periode.

Na een aantal jaar bij een uitvaartonderneming te hebben gewerkt heb ik besloten om voor mezelf te beginnen. Geen protocol van verzekeringen, meer tijd voor de nabestaanden, persoonlijk en respectvol. En terugdenkend aan mijn schoonzusje vind ik het heel belangrijk om speciale aandacht aan kinderen te schenken bij een overlijden in hun omgeving.

Van mensen die ik heb bijgestaan krijg ik veel te horen dat ik alles tot in de puntjes geregeld had en aan mogelijkheden heb gedacht waarvan ze niet wisten dat het allemaal kon. Je heb een groot inlevingsvermogen, een luisterend oor, een warme persoonlijkheid.

"ieder mens is uniek, ieder afscheid dus ook...". Ik vind het belangrijk dat u na afloop van deze periode kan zeggen: "het was een mooi afscheid, precies zoals hij of zij het wilde".

Anastasia Uitvaartbegeleiding Assen is een kleinschalige begrafenisondernemer in Assen die de uitvaartverzorging persoonlijk, respectvol en van hoogwaardige kwaliteit levert. Wij zijn dag en nacht bereikbaar, 7 dagen per week;

M 06 – 50 29 18 22