• Anastasia Uitvaartbegeleiding

    Persoonlijk en respectvol afscheid
  • Anastasia Uitvaartbegeleiding

    Persoonlijk en respectvol afscheid
  • Anastasia Uitvaartbegeleiding

    Persoonlijk en respectvol afscheid
  • Anastasia Uitvaartbegeleiding

    Persoonlijk en respectvol afscheid
  • Anastasia Uitvaartbegeleiding

    Persoonlijk en respectvol afscheid
  • Anastasia Uitvaartbegeleiding

    Persoonlijk en respectvol afscheid
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6

Hier kunt een nieuwsoverzicht vinden en mijn blogs lezen.:

Liefde verbindt ons altijd

Waar liefde mij met een ander mens verbindt,

zullen we elkaar weer terugzien.

Zowel in het leven na de dood, als in een volgend leven.

Want liefde is de kracht die ons steeds weer bij elkaar brengt.

Het is een mooie herfstdag in 2017 als ik op weg ben. Al rijdend langs de bomen met zijn gekleurde bladeren die soms van kleur veranderen als de zon gaat schijnen. Mijn gedachten gaan even terug naar het telefoongesprek van een uurtje geleden. Mijn moeder is overleden…stil… Ze is 99 jaar geworden en ze was mijn alles. Ik stel haar gerust en vertelde haar dat ik eraan kom. Een warm welkom stond mij te wachten. Met een kopje thee vertelde ze haar verhaal. Moeder was ziek, af en toe in de war, het ging gewoon niet meer. Vader is er nog, ook op hoge leeftijd, maar heeft dementie. Zelf heeft ze net te horen gekregen dat na een aantal jaren haar ziekte weer is terug gekomen en zelf de nodige behandelingen moest ondergaan. Een warme, sterke vrouw zat tegen over mij en vertelde haar verhaal aan één stuk door. We hebben samen de uitvaartwensen besproken en alles geregeld. Een vervolgafspraak werd gemaakt om haar levensverhaal te vertellen zodat ik deze op de uitvaart kan voordragen. Met veel liefde vertelde ze over haar moeder. Een tijdje na de uitvaart ben ik weer bij haar geweest. Ze wilde de uitvaartwensen van haar vader en van haarzelf met mij bespreken voor het geval dat… Alles werd vastgelegd en er viel een rust over haar heen. Haar zorg voor vader en haar eigen ziekte slokten haar op, ze had geen tijd om te rouwen om haar moeder, haar lieve moeder die ze nu zo erg mist.

Het is voorjaar 2018, de herfst en de winter hebben plaats gemaakt voor de lente, groene bladeren komen aan de bomen, en mijn telefoon gaat. Een voor mij bekende stem klonk door de telefoon. Anastasia, mijn vader is overleden. Ik ga naar haar toe en alles wat we eerder besproken hebben, werd geregeld. Ook het levensverhaal werd verteld. Liefdevol heeft ze over haar vader verteld en de liefde tussen vader, moeder en haarzelf voelde je in haar woorden. Het is moeilijk om te rouwen vertelde ze. Ik ben nog bezig om te rouwen om mijn moeder en nu ook nog mijn vader. Het is moeilijk om dit te verwerken terwijl ik zelf ziek ben. Een warme, sterke vrouw die ik eerder ontmoet had, was nu een warme, verdrietige vrouw geworden. Ik ben na de uitvaart nog een paar keer bij haar geweest. Gewoon, om te praten over haar moeder, haar vader en over de dagelijkse dingen. Gewoon naar haar luisteren…

Het is najaar 2019 als midden in de nacht mijn telefoon gaat…een stem klinkt door de telefoon met de woorden ‘ze is overleden’. Deze woorden zag ik niet aankomen en was zo plotseling. Ik rij er naartoe en ik denk aan de liefde die zij voor haar moeder en vader voelde, de sterke, warme vrouw die tegen over mij zat, die tegen haar ziekte aan het vechten was en moest rouwen om haar moeder en vader. Alles werd geregeld zoals we destijds besproken hebben. Met liefde heb ik haar levensverhaal verteld op haar uitvaart.

Liefde verbindt ons altijd…

 

 

 

Blog: Rust...

Zon, zee, strand…rust. Zo kan ik mijn vakantie omschrijven. Heerlijk genieten van elkaar, niks moet, weg van de dagelijkse dingen, even tot rust komen. En terugkomend van de vakantie, lekker verkleurd en relaxed, zitten we weer vol energie. Maar de betekenis van ‘rust ‘ kan voor iedereen verschillend zijn. Onlangs mocht ik een familie begeleiden waarvan moeder is overleden. Het woordje ‘rust ‘ kwam meerdere keren naar voren.

“Moeder was al enige tijd ziek en het ging steeds slechter met haar, ze was op een gegeven moment in de war en druk in haar hoofd. Maar nu heeft ze rust.” Dat vertelden de kinderen aan mij toen ik aan kwam. De kinderen vertelden hun verhaal, ze vertelden over hun moeder, wie zij was, wat ze deed en met rust heb ik naar hun geluisterd. “Het klinkt misschien raar, maar wij hebben nu ook rust “, vertelden ze. De zorg die je om je moeder hebt. Je gaat elke week, en later elke dag, naar haar toe om haar de zorg te geven die ze verdiend. Maar ook de zorg over hoe het verder gaat en de zorg of we wel op vakantie kunnen gaan. Die rust hebben de kinderen nu maar het gemis en het verdriet blijft. 

Een nieuw crematorium

Op 16 juni is het nieuwe crematorium geopend in Fluitenberg, bij Hoogeveen. Het crematorium heet Afscheidshuis Zevenberg. Het afscheidshuis heeft een warme en vriendelijke uitstraling waarbij iedereen zich thuis zal voelen. Zowel voor crematieplechtigheden als voor begrafenisdiensten is dit een mooie aanvulling voor de regio. Een bijzondere opzet is de ontvangstruimte en koffielounge. Dit heeft de uitstraling van een grand café waar niet meer de traditionele sfeer van een 'kopje koffie met cake' hangt. Er zijn ook vijf afscheidskamers die 24 uur per dag toegankelijk zijn met een sleutelsysteem. 

Het crematorium in Fluitenberg is een mooie locatie voor een uitvaart in deze regio, een crematie vanuit Beilen, Hoogeveen, Assen, enz.

Voor meer informatie kunt u kijken op de website Afscheidshuis Zevenberg

 Een nieuw crematorium in aanbouw

Bij Eelderwolde wordt op dit moment een crematorium gebouwd. Crematorium Ommeland en Stad. Wanneer alles volgens plan verloopt zal in dit najaar het crematorium de deuren openen. Het crematorium gaat beschikken over een grote ceremonieruimte, twee foyers, meerdere opbaarkamers en een familiekamer. Verder wordt het crematorium voorzien van de meest duurzame en modernste technische faciliteiten. Het geheel krijgt een landschappelijke uitstraling, passend bij het gebied De Onlanden. Op het terrein van ongeveer vier hectare is genoeg ruimte om, naast het crematorium en voldoende parkeergelegenheid, diverse vormen van herdenkingsmogelijkheden te realiseren. Mede daarom wordt het terrein vrij toegankelijk.

Het crematorium bij Eelderwolde is een mooie locatie voor een uitvaart in deze regio, een crematie vanuit Haren, Groningen, Roden, Peize, enz.

Voor meer informatie kunt u kijken op de website Crematorium Ommeland en Stad

Blog: Ieder mens is uniek, elke uitvaart is uniek ook voor mensen met een verstandelijke beperking.

Ieder mens is uniek en dat maakt een uitvaart ook uniek. De afgelopen weken heb ik verschillende mensen mogen begeleiden in een verdrietige periode. Geen enkele begeleiding is hetzelfde.

Ook mensen met een verstandelijke beperking rouwen om het verlies van iemand uit hun omgeving. Het kan gaan om iemand uit hun familie of er komt iemand te overlijden uit de woongroep. Hoe ga je daar mee om?

Ze merken bijvoorbeeld aan de sfeer dat er iets aan de hand is. Het is daarom goed om hen zoveel mogelijk te betrekken bij het sterven en afscheid nemen en hen daarbij ook voor te bereiden op wat er bij de uitvaart gaat gebeuren. De verstandelijke vermogens van mensen met een verstandelijke beperking zijn vergelijkbaar met die van een kind, maar ze rouwen niet als een kind. Ze hebben vaak een ander beeld van de wereld om hen heen dan kinderen, omdat ze al wel een heel stuk leven achter de rug hebben.

Blog: Keuzes...

Eindelijk, voorjaar… De meeste mensen verlangden naar het zonnetje. Alles begint te groeien en te bloeien, de krokussen, narcissen, vele kleuren komen tevoorschijn. We komen dan voor een keuze te staan, winterjas of zomerjas, bloesje of toch nog een trui. Keuzes die je maakt in een periode van vreugde.

Keuzes maken, dat komt je hele leven op je pad. Je hebt niet altijd overal een keuze in maar we krijgen er toch mee te maken.

De afgelopen maanden heb ik verschillende families mogen begeleiden bij het afscheid van hun dierbare. In een periode van verdriet, onmacht en rouw moet je ook keuzes maken. Het is heel verschillend. De één heeft alles besproken en de ander had deze mogelijkheid niet.

Op een ochtend gaat mijn telefoon en er wordt gevraagd of ik wil komen want moeder is overleden. Ik pak mijn spullen en vertrek naar de familie. Onderweg gaan mijn gedachten naar de moeder. Ze is 95 jaar geworden.